Artists Gallery Calendar News Art Fairs Publications Contact

Selected works of the exhibition
Press Release (English)
Press Release (French)
Press Release (Dutch)
Print press release
Print images...




Sophie Kuijken

June 26 - August 2, 2014
Charles Decoster, Brussels










Galerie Nathalie Obadia Bruxelles is erg verheugd dat ze u de schilderijen van Sophie Kuijken mag voorstellen, voor een eerste samenwerking met deze kunstenares. De Belgische artieste werd in 1965 in Brugge geboren en studeerde af aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent. Haar traject en haar werken zijn atypisch: na haar studies volgde een periode van introspectie en afzondering die bijna twintig jaar duurde. In deze periode heeft ze evenwel onverpoosd portretten geschilderd, een genre dat haar leitmotiv en de uitverkoren drager voor haar picturale experimenten blijft.

Van die jaren opzoekingswerk, waarin Sophie Kuijken zich bewust van de wereld en van de kunstmarkt afzonderde, blijft nagenoeg niets meer over. De kunstenaar heeft alles vernietigd. Dit gebaar, op zijn minst radicaal, vormt de prelude van een nieuwe fase die naar de buitenwereld gekeerd is. In 2010 gooit ze de deuren van haar atelier voor het eerst open. Deze ‘Sesam, open u’-ervaring valt een grote Belgische verzamelaar te beurt, die ondersteboven is van wat hij ziet. Hij beslist om zijn emotie te delen met Joost Declercq. In 2011 besluit de directeur van Museum Dhondt-Dhaenens (Deurle, België) om de schilderijen van Sophie Kuijken voor het eerst te tonen, door voor haar een persoonlijke tentoonstelling in te richten waarop het publiek het bestaan ontdekt van mannen- en vrouwenportretten met een uitzonderlijk aura.

De bevreemdende ervaring die de portretten van Sophie Kuijken uitademen, vloeit voort uit de werkwijze van de kunstenares: ze maakt een compositie van haar modellen op basis van beelden die ze op internet selecteert. Het opzoekwerk verloopt via zoektermen: een naam, een plaats, een getal. Daaruit komt een reeks individuen voort waarvan ze de anonimiteit cultiveert door ze onderling te compileren. De afbeeldingen die uit deze aleatoire mix ontstaan, hebben niets gemeen meer met hun oorspronkelijke modellen. De geschilderde portretten komen voort uit een ‘visuele recyclage’ die ver van elke formele realiteit staat, ook al geven ze een indruk van verismo.

Omdat ze uit een familie van klassiek geschoolde musici stamt, echoot het begrip ‘verismo’ na in het werk van Sophie Kuijken. Waar deze Italiaanse kunststroming uit het einde van de 19de eeuw probeerde het Franse naturalisme (Balzac, Zola, Maupassant) en diens studie van de maatschappij en van de menselijke psyche over te brengen, zowel in de muziek als in de schilderkunst, zo brengt zij, als Belgische kunstenares, haar visie op de condition humaine over in haar schilderijen. Haar werken worden haar eigen experimentele roman. Alsof Sophie Kuijken ons, door zich introspectief te verschansen, de essentie zelve van het Zijn toont (passies, twijfels, intellectuele vragen, waanzin,  drama en komedie) in haar portretten die zo verbijsterend uniek zijn.

De digitale beelden worden op de houten ondergrond overgezet door lagen olie- en acrylverf langdurig en geduldig over elkaar heen te leggen. De opstapeling van massa en het aanbrengen van glacis waar vernis overheen komt, leiden tot opzettelijke morfologische vervormingen zoals bij de maniëristische kunstenaars uit de Renaissance. Deze praktijk werd voortgezet in de 19de eeuw door Jean-Auguste Dominique Ingres (1780-1867) die aan zijn overbekende Odalisque wervels toevoegde en daarmee de elegantie van de lijn voorrang gaf op anatomische juistheid.

De picturale werkwijze van Sophie Kuijken verschilt niet zo sterk van die van de Franse meester, in die zin dat ook zij de zuivere visuele ervaring voorrang geeft op elke andere plastische vereiste. De neutrale achtergrond van haar portretten, hun strakke kadrering, vaak tot aan het middel, en de krachtige  clair-obscur die haar figuren model en ziel geeft, kan echter ook gezien worden als een persoonlijke evocatie van het werk van Caravaggio.

Het concipiëren van portretten kan maandenlang duren. Sophie Kuijken herhaalt dezelfde handelingen tot ze een vorm van ‘mentale abstractie’ bereikt die ze vergelijkt met de ‘zuiverheid van een klank’. Een muzikale metafoor die nauwelijks zal verbazen wanneer men weet dat er verscheidene musici van internationaal niveau in de familie zitten. Haar heruitgevonden portretten hebben een magnetische aanwezigheid die uitgespeeld wordt door het spel van de ondoorgrondelijk diepe blikken. Wanneer hun grote zwarte ogen in onze ogen lijken, raken ze met een blik ons hart en onze ziel.

----------------------

Sophie Kuijken  is in 1965 in Brugge geboren; ze woont en werkt in Willebringen, vlakbij Leuven (België).

In 2011 toonde het Museum Dhondt-Dhaenens uit Deurle (België) haar werken aan het publiek, in haar eerste grote monografische tentoonstelling (catalogus).

Galerij Geukens en De Vil heeft in 2012 Antwerpen, en in 2013 Knokke haar eerste twee persoonlijke tentoonstellingen georganiseerd.

In 2013 nam Sophie Kuijken deel aan de groepstentoonstelling “XXH” in het Museum Museum Dr. Guislain in Gent (België).

In 2014 heeft de Fondation Francès, uit Senlis (Frankrijk) haar uitgenodigd voor de groepstentoonstelling “Vestige” (tot 30 augustus 2014).

In maart 2015 houdt ze in het Cultureel Centrum van Maasmechelen (prov. Limburg, België) haar 2de monografische tentoonstelling. Bij die gelegenheid zal een catalogus uitgegeven worden.